Ziekte kun je niet voorkomen. Verzuim wel. Dat klinkt misschien gek, dus laat ik het uitleggen.
Ziekte overkomt je. Een griep, een blessure, een aandoening. Daar heb je weinig invloed op. Het hoort bij het leven.
Maar verzuim is iets anders. Verzuim gaat over de vraag of iemand wel of niet aan het werk is. En daar zit vaak meer ruimte dan mensen denken.
Iemand met een gebroken arm is niet ziek in zijn hoofd. Misschien kan hij niet tillen, maar wel meedenken, bellen of een aangepaste taak oppakken. Iemand met spanningsklachten heeft baat bij contact en ritme, niet bij wekenlang thuiszitten.
Het verschil zit in hoe je ernaar kijkt.
Veel organisaties behandelen ziekte en verzuim als hetzelfde. Ziek is thuis, beter is terug. Maar daartussen zit een groot grijs gebied. En juist in dat gebied kun je het verschil maken.
Door te kijken naar wat iemand wél kan. Door contact te houden. Door samen te zoeken naar werk dat past bij dit moment. Niet om mensen te pushen. Wel omdat meedoen vaak beter is dan afwachten. Voor de medewerker en voor de organisatie.
Ziekte is onvermijdelijk. De manier waarop je met verzuim omgaat, is een keuze.
